สวัสดีครับทุกท่าน วันน้ว่างๆเลยขอเล่าเรื่องที่อยากเล่าครับ เมื่อวันท่ 11-13 ก.พ. 54 ผมและนักเรียโรงเรียนไม้แก่นกิตติวิทย์ได้ไปเข้าค่ายลูกเสือที่ค่ายลูกเสือรัตรสาร อ.เมือง จ.สงขลา เป็นเวลา3วัน2คืน ถึงแม้จะเป็นรเวลาสั้นๆ แต่เป้นเวลาที่ผมตื่นเต้น และกลัวที่สุดอีกเวลาหนึ่งในชีวิตครับ
วันที่เราจะเดินทางไปที่นั้น เรานัดกันไว้ว่า 6.00น.ของเช้วันที่11 ก.พ. ให้ทุกคนมารวมตัวกันท่ ร.ร. พอถึงเวลาขึ้นรถ ก็ขึ้นรถไปจนถึงค่ายลูกเสือ "รัตรสาร" เวลาประมาณ 10 น. ไปถึงที่นั้นก็รู่สึกตื่นเต้นมากๆครับ เมื่อเขาจัดแจงที่พักเรี้ยบร้อย ทุกๆคนก็รีบไปเก็บสัมพาระของตนเอง จับจองที่นอนกันสุดริส เมื่อจับจองที่นอนกันเสร็จเรี้ยบร้อย ก็ไปอาบน้ะละหมาด และเขาก็เรียกกองเมือ่เวลา13.00น. เมื่อเรียกกองเสร็จ จากนั้นก้เรียนเงื่อนจนถึงเวลา 17.00น. ทุกคนก็ไปอาบน้ำ ประกอบอาหารและรับประมานอาหารกันไปตามหมู่ การประกอบอาหารต้องทำเป็นหมู่ ซึ่งหมู่ของผมเย็นนั้นก็ได้ทำ"ไข่เจียว" แต่ก็ไม่ได้กินครับ เพราะเพื่อตัวดีจองผมมันพลิกไข่จนออกมานอกกะทะ เป็นอันว่ามือ้นั้นกินปลากระป๋องครับ
เมื่อกินข้าวเสร็จ เขานัดละหมาดที่หอประชุม 6โมงครึ่ง ผมเเละเพื่อๆก็ได้ไปตามที่เขานัด เมื่อละหมาดเสร็จ ผมและเพื่อนก็กลับมาเปลี่ยนชุดเปฌนชุดลำลอง เมื่อไปภึงที่นัด เขาก็แบ่งกลุ่มให้ไปเข้าฐาน"ผจญภัย" เข็ดมากครับ กลัวมากๆ ฐานแรกที่ผมเข้าไปคือ "ยกพลข้ามแดน" คือให้ทำยังไงก็ได้ให้ทุกคนอยู่บนแผ่นกระดานแล้วพากันไปถึงจุดหมาย เมื่อใช้ความคิดเสร็จแล้ ทุกคนก็ได้ลองทำ ปรากฏว่าสำเร็จครับ ผ่านด่านนี้ไปโดยดี
ฐานที่2 : สิงโตทะเล คือการที่เรากลิ้งถังพ้อมจับเชือก ด่านี้เเรกๆผมไม่ยอมเล่น แต่อาจารย์รูฮานิง และอาจารย์ อโนชา จับผมให้ vip เล่นคนเดียว แต่ก้ผ่านมาโดยดีอีกเช่นกัน
ฐานที่3: เรือโรมัน ด่านนี้ไม่ขออธิบาย เพราะไม่ได้เล่น กลัวไม้ตีหัว
ฐานที่4:ฝ่า.... ด่านนี้มีการหลอกด้วย
ฐานที่5: เป็นการลำเลียงน้ำส่งต่อๆไปนกว่าน้ำจะเต็มขัน ผมก็อบแซวอาจารยืเล็กน้อยว่า "อาจารย์อย่าเจาะขันน่ะ" 55555555 สรุปผ่านไปด้วยดี เพราะ"ครูกุ้ง"
ฐานที่6 : ตีนตะขาบ คงไม่ต้องอธิบายแล้วน่ะครับ
ฐานที่7: เสียงสวรรค์(นรกชัดๆ) คือเขาให้ปีบรรไดขึ้นไปให้สุด แล้วตีระฆังให้ดงหนึ่งครั้ง ผมเองก็กลัวความสูง
ฐานที่8: กู้ระเบิด อันนี้เป็นกาารเล่นแบบง่ายๆ ไม่น่ากลัว แต่อายมากก่าว ที่ต้องอายเพราะพวกผมกู้ระเบิดช้า ก็เลยดดนทำโทษด้วยการเดิเป็ดอย่างหน้าอับอายสุดๆ
ฐานที่9: เป็นแก้เครื่องสันทนาการ อันนี้ง่ายครับ เข้าผูกเชือกให่้กี่ยวกัน2คนแล้วให้แก้ให้ได้ ผมคู่กับอดิศักด์ สามะ ปรากกว่าเขาเคยเรียนก็เลยผ่านไปง่ายๆครับ
ฐานที่10: สะพานแกว่ง อันนี้เล่นบ่อยครับ ไม่ค่อยหย้ากลัวหรอก แต่สนรุก เพราะชอบแกว่งแกล้งเพื่อน
จบจากการผจญภัยเสร็จ
ทุกคนก้ไปรวมตัวที่ศาลาข้างสระ หลังจากนั้นเขามีกิจกกรมสันทนาการให้เล่น ไม่ว่าจะเป็นเกมส์ตบแพะ ตบแกะ สนุกมากครับ หลังจากนั้นเขาก็ได้นัหมายเวลา และให้มีการเฝ้าเวรรักษาความปลอดภัยในที่พัก ต้องพลัดกันเข้าเวรชั่วโมงละ2คน ดดยเริ่ใเวรตั้งแต่ 24.00น. จนถึง 05.00น. ผมได้วางให้ใอ้พวกที่ไม่ชอบนอน(อิอิ)ให้มันเฝ้าเวร ส่วนใครที่อยากนอนก็นอน ใอ้พวกนี้มันเฝ้าเสรตั้งแต่เ่ที่ยงคืนยันตี4แล้วมันก็ปลุกผมถามว่าใครเฝ้าเป็นคนต่อไป ผมก็บอกให้อ้พวกนี้ตื่นแล้วเฝ้าเวร2คน
จากนั้นก็ตื่นขึ้นมาตี5 แล้วก็อาบน้ำแปรงฟัน(ผมไม่ได้อาบน้ำแปรงฟันอย่างเดียว) หลังจากนั้นก็มาทำกับข้าวต่อ เช้านี้ใครไม่ทำกับข้าวให้ไปออกกำลังกาย หลังจากที่ทำกับข้าวแล้ว ทุกคนก็รีบแต่ตัวเพื่อที่จะไปรการเรียก"กอง" หลังจากที่เขาเรียกกองเสร็จเรี้ยบร้อยแล้ว เขาก็ให้แยก ลูกเสือ-เนตรนารี เพื่อที่จะได้ไปเรียนผูกกากะบาท และการผูกต่อไม้ หลังจากที่เรียนเสร็จเขาให้นักเรียนแต่ละหมู่ผูกเสาธงลอยให้ได้ หมู่พวกผมก็ถือว่าเสร็จเป็นหมู่แรกๆ หลังจากนั้นทุกคนก็แยกย้ายเพื่อที่จะไปทำกับข้าวและเตรียมตัวไป"เดินทางไกล"
หลังจากที่ทุกคนกินข้าวเสร็จ เขาก็เรียกให้รวมที่หอประชุม เพื่อนัดหมายการเดินทางไกล หลังจากที่นัดหมายเสร็จเรี้ยบร้อยแล้ว เขาก็บอกให้กลุ่มพวกผม(2-3หมู่/กลุ่ม) ให้ไปเป็นกลุ่มแรก หลังจากที่เขาปล่อยเสร็จเรี้ยบร้อย กลุ่มพวกผมก็เดินทางไปจนถึงฐานแรกที่เขานัดไว้ เป็นฐานที่มีชื่อว่า "กฏของลูกเสือ" เขาให้ท่องให้ได้ทุกคน หลังจากที่ท่องเสร็จเรี้ยบ้อยแล้วก็เดินทางต่อ พอเดินทางไปอีกนิดหนึงก็เจอฐานที่2 เป็นฐานที่มีชื่อว่า "อักษรปริศนา" คือ ให้ตัวแทนของแต่ละหมู่ ไปดูคำปริศนา แล้วมาเขียนใส่หลังเพื่อต่อๆไปจนสุดแถว แล้วให้บอกครูว่คำนั้นคืออะไร หมู่ของพกผมได้คำว่า"สิงโต" ก็ตอบถูก เพราะหมู่เราสือ่สารกันได้ดี หลังจากที่ผ่านฐานที่2 ก็ต่อด้วยฐานที่3 เป็นฐานที่ต้องกระซิบ พวกผมได้คำว่า "ยายกินลำไย น้ำลายยายใหล" แต่ผมพูดผิด ดั๊นไปพูดว่า "ยายกินลำไย น้ำลายยายใหลย้อย" ก้เลยดดนทำดทษด้วยการแต้น "แอปเปิ้ล" หลังจากนั้นก็ไปที่ฐาน4กันต่อ เป็นฐานที่หัดใช้เข็มทิส ซึ่งก้ไม่มอะไรมาก แต่ฐานนี้สามารถชมไเกาะหนู-เกาแมว" ได้อย่างสวยงามมากๆครับ หลังจากนั้น ก็ดเดินต่อไปจนถึงฐานที่5 เป็นฐานที่ สแก๊ตภาพเมือง ซึ่งหมู่ผมก็ต้องมอบหน้าที่นี้มห้"รอมดอน" เรียกใอ้รอมดอนดีกว่า เดี๋ยวไม่สมเกียติ หลังจากที่ทุกคนนั่งพัก ปล่อยให้ใอ้พวกที่ชอบวาดรูปวาดรูปเมืองไปจนเสร็จ จากนั้นก็เดินไปฐานสุดท้าย นั้นก็คือฐานที่6 เปห็นฐานที่ไม่มีอะไรมากคือ มาพักว่างั้นเหอะ หลังจากนั้นก็เดินทางลงไปที่ค่ย พวกผมเป็นกลุ่มแรกที่มาถึง ก็เลยมีเวลาพักมากกว่าคนอื่นๆ
หลังจากที่มากันครบ ทุกคนก็อาบน้ำ ผมก็ทำกับข้าวครับ พอทานข้าวเสร็จ ก็ไปละหมาดที่หอประชุมที่เขาเตรียมไว้ให้ละหมาดพร้อมกัน หลังจากที่ละหมาดเสร็จ เขานัดหมายให้มาเจอที่หอประชุมเวลาทุ่มครึ่ง เพื่อเล่นกิจกรรม"รอบกองไฟ" ผมก็เตรียมการแสดงไว้เรี้ยบร้อยแล้ว
 |
| การแสดง |
หลังจากที่ทุกๆ คนไปเปลี่ยนชุดกันเสร็จเรี้ยบร้อย ก็เตรียมตัวไปแสดง ประธานในกิจกรรมรอบกองไฟคือ "่าที่ ร.ต. ดนัย ยอดตีบ" พอเริ่มการแสดง เขาก็จะหยิบฉลากว่ากองใหนจะได้ออกมาแสดงก่ออน หลังจากที่เขาหยิบแล้ว กลุ่มแรกท่ต้องออกไปคือ กลุ่มที่1ของโรงเรียนกะพ้อ หลังจากที่เขาแสดงเสร็จ หยิบฉลากชิ้นที่2 ปรากฏว่า..................เป็นกลุ่มของพวกผมที่จะต้องออกไปแสดง โอ้โห ทำไมมันเร็วจัง ก็ต้อออกไป อย่างปกิเสธไม่ได้ พออกไป เริ่มต้นด้วยความตื่นเต้นสุดๆ หลังจาท่แสดงไปสักพัก ความตื่นเต้นก็หายไป เหลือไว้แต่ึความสนุก เสียงฮ ทำให้ผมสบายใจว่า "กลุ่มของผมผ่านในเรื่องการแสดงแลว" หลังจากที่พวกผมแสดงเสร็จเร้ยบร้อย พอมาถึงกลุ่มของนักมวย (กลุ่มที่2โรงเรียนมกว.) พอถึงกลุ่มนี้ หลายคนเฮ เพราะ.................(กูก็ไม่รู้) กลุ่มน้ผมขอบอกว่าเด็ดสุดๆ แต่เสียที่ว่า มุขแปก เล่นแล้ว(พยายาม)ฮา ดดยเฉพาะมุข M79 ไม่มีความผิดเสียชีวิตเป็นร้อย เป็นมุขที่เล่นบ่อยจนเบื่อครับ หลังจากผ่านพ้นการแสดง เสร็จทุกชุดแล้ว ทุกคนก้ยืนจับมือ แล้วร้องเพลง สามัคคี ชุมนุม พอร้องเสร็จต่อด้วยเพลง
"สรรเสริณพระบารมี" พหลังจากนั้นก็มีคนเป็นลมไปหนึ่งคน และทยอย 2....3......4......5... จนเยอะ และแล้วก้ปิดการชุมนุมรอบกองไฟ
หลังจากนั้น หัวหน้าค่ายบอกว่า มีใครหิวอะไรไม? ถ้าหิว อนุญาติให้ไปซื้มาม่าท่ร้านได้ ให้เวลา 15น. หลังจากที่เขาปล่อยกัลับเรี้ยบร้อย ทุกคนก็ได้ไปแยกย้าย ผมและเพื่อนๆก้ไปซื้น้ำ และขนม กะจะฉลองส่งท้าย เลือกไป เลือกมา ไม่ทันจะซื้อ ครูกูวารี(ครูมะ) ก็เรียกให้ทุกคนไปรวมอีกรั้ง ผมและเพื่อนๆ ต่งก็สงสัยว่าทำไมเรียกอีก คนง่วงจะตายชักห่า จะเรียกอีกทำไม หลังจากที่เรียกแล้ว ครูฐิติมา(ครูเกษ)ก็ตะโกนให้นักเรียนทุกคนตั้งสติ และนึกถึงอัลลอฮ หลังจากนั้น ก็มคนเป็นลมเพิ่ม และมคนกริ๊ด รูเกศ พยายามที่จะใหทุกคนอยูกับตัวเอง อยู่กับสติ ดดยทดสอบให้นักเรียนบอกตัวเลขท่ครูเกษสอน หลังจากนั้น ผอ.สุดที่รักของผม(ผอ. เสรี ยีดอรอแม) ก็บอกให้ทุกคนสบายใจ อย่าไปคิดมาก ไม่มีอะไร ระหว่างนั้นก็มีเสียงกรี๊ดต่อเนื่องจากคนที่สลบ จากนั้นเหตุการณ์ก็เริ่มบานปลายขึ้นเมื่อคนที่เปฌนลมเริ่มมากขึ้น ดูแลได้ไม่ทั่วถึง หลังจากนั้น ครูก็บอกให้ทกคนแยกย้ายกันไปนอน แต่ผมและเพื่อตัว(เฮ้ย) ของผก็ยังเดินอย่างสบายใจ หลังจากที่เราเข้าไปที่พัก เห็นใอ้พวกที่วิ่งเล่นเมื่อคืนนอนห่มผ้าอย่างสุดชีวิต หลังจากนั้นผมชวน"รอมดอน" ไปซื้น้ำ พร้อมกับเพื่ออีก2คน รวม4คน ผมและเพื่อเดินอย่างสบายใจ+กลัว ไปซื้อน้ำที่ร้านค้า ซึ่งไกลจากท่พักประมาณ500ม. พอไปถึงร้าน เพื่อนผมซื้ของต่างๆ ผมซื้อโค้กขวดหึนงและก็เห็นเพื่อนที่เหลือยังไม่นอน นั้่งคุยกันอยู่ที่สนาม ผมก็ไปคุยกับใอ้พวกนั้น ดดยตอนนั้นมีเสียงกรี๊ดดังมากๆ ทำให้พวกผู้หญิงกลุ่มหนึ่งวิ่งไปประมาณ8คน ล้มไป4คน ผมกับเพื่อกลัวสุดชีวิต ถึงจะเป็นผุ้ชายก้เถอะ แต่ก็กลัวจนด_ หดเหมือนกัน
หลังจากนั้น เขาก็บอกให้ไปช่วยยก โดยตอนแรกผมก็อยากไป แต่พอครูเกศบอกว่า "ใครลังเล อย่าไป!" ผมก็กลับไปนั่งที่เดิม หลังจากนั้นครูเกศให้ผมและเพื่อนๆไปนอนได้แล้ว โดยให้ครูกูวารี(ครูมะ)ไปส่งท่พัก และผมกับเพื่อก็ไปถึงท่พักก็เห็นพวกที่ "ปากกล้า ขาสั่น" นั่งกินมาม่าอยู่ ( อิอิ ขอไม่บอกน่ะว่าใคร อิอิ) หลังจากที่ทุกคน อ่านอายะห์ กุรซีร์ และอายะห์ กุลฮูวัลลอฮฺ เสร็จ ต่างก็นอน ถงึแม้ผมจะหลับตา แต่จิตรใจผมก็ยังคิดถึงเรื่องท่เจอว่าทำไม เพราะอะไร? เกิดขึ้นได้อย่างไร? แต่ก้หาเหตุลไ่ม่ได้ พอนอนๆไป
จนถึง 6โมงเช้า เพื่อนๆมันก็ปลุก บอกว่าฝห้ไปอาบน้ำ และแต่งตัว สั่นกับข้าว จะไม่ทำแล้ว พอแต่งตัวเสร็จเรี้ยบร้อย ก็ไปรวมกอง และ โดยหมวก ปิดกองเสร็จเรี้ยบร้อย หลังจากนั้นก็ไปเปลี่ยนเป็นชุดหล่อ/สวย(ไม่ใช"ซวย") หลังจากนั้น ทุกคนก็ไปเที่ยวหาดสมิหลา ด้วยความ............ เพราะทุกคนแต่งชุดหล่อ และสวย แต่ขึ้นรถทหาร มันดูฝืนๆไปน่ะ ว่ามั้ย? หลังจากน้นก็กลับบ้านอย่างปลอดภัย ถึงที่ ร.ร. มกว. 15.30น. โดยประมาณ
----------------------------------จบข่าว co........co.........co wow! yes!----------------------------
PALO ALTO, CA – มาร์ค ซัคเกอร์เบริก ประกาศว่า เฟซบุ๊คจะปิดตัวลงในเดือนมีนาคม การบริหารเว๊ปไซด์ทำให้เขาเครียดมาก
